الدكتور فتح الله المحمدي ( نجارزادگان )
9
دوازده نكته در بررسى و ارزيابى ادله توسل ، شفاعت ، تبرك و زيارت ( فارسى )
نكتهء اول : ابتدا بايد موضع نزاع با وهابيان در مسأله توسل ، استغاثه و شفاعت دقيقاً روشن شود . موضع اين نزاع ، توسل ، شفاعت و . . . پس از وفات پيامبر خدا يا اولياست . ارزيابى و شرح : پيش از بررسى ادلّه بايد موضع نزاع را به خوبى شناخت ؛ چون چه بسا طرفين به ادلهيى تمسك كنند تا جواز يا استحباب شفاعت ، توسل ، استغاثه ، را به اثبات رسانند يا آن را نفى كنند اما بحث آنان از موضع نزاع بيرون باشد و ادلهى آنان فايدهاى نبخشد . هيچ كس از فريقين از سنى وهابى و غير وهابى و نيز شيعه منكر واسطه قرار داده ( شفاعت ) ، وسيله قرار دادن ( توسل ) و نيز استغاثه به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله براى برآوردن حاجت و تبرك به اجزاى بدن و لباس و نيز بوسيدن آنها در زمان حيات پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نيست . آثار فراوان از سيره و عمل صحابه در زمان حيات پيامبر خدا بر اين امور دلالت دارد . بلكه استغاثه و توسل به ساير انبياء و اولياء در زمان حياتشان جزو سنتهاى جوامع بشرى و عين توحيد بوده است كه در قرآن نيز مواردى متعدد از آن نقل شده است . به طور نمونه قرآن در سوره الاعراف آيه 134 و 135 مىفرمايد :